تردمیل زندگی

احساس میکنم توی هوا معلق هستم . یه خلسه بی معنا . افکار مثل موریانه به مغزم هجوم آورده اند و دالان های طویلی رو تو در تو ساخته اند . هیچ فکری به اون نقطه روشن نمیرسند.

شاید هم مسافر دو ماراتن با هن هن هایی که به نقطه پایان میرسه  .

پنج سالی میشه که روی این تردمیل زندگی ایستاده ام و هر چی میدوم به جایی نمی رسم .

یه جورایی حس میکنم افسرده شده ام . باید چاره ای کرد . باید...........

 

/ 0 نظر / 10 بازدید